Amerikanac u srpskoj konjičkoj uniformi: Henri Mekajver se borio sa Srbima, ratovao za 18 armija!

Foto: Wikipedia
41

Henri Mekajver je jedan od velikih vojskovođa, poreklom je američki Škot. Borba protiv Turaka ga je dovela preko Albanije do Crne Gore, te je kasnije učestvovao u hercegovačkom ustanku gde je ratovao isključivo gerilski. Henriju je vojevanje u Srbiji bilo najuspešnije i tu je ostvario najviši vojni čin kao brigadni general.

Bio je miljenik u rojalističkim krugovima u Srbiji, Rumuniji i Grčkoj, ali isto tako poštovao ga je i narod.

Upoznao je i Petra Mrkonjića, budućeg srpskog kralja.

Posle Hercegovine odlazi u London da sakuplja dobrovoljce za konjicu koja će po pozivu kneza Milana Obrenovića ratovati u novom ratu protiv Turaka.

Kada se vratio u Beograd 1876. godine osnovao je konjičku brigadu koja je nosila naziv Vitezovi crvenog krsta. Njegova brigada brojala je hiljadu i petsto pre borbi za Moravac, a potom oko dve hiljade konjanika. Najviše se istakao u borbama oko Timoka i Morave, gde je vodio srpsko-ruske konjanike u bitkama oko Aleksinca od 28. do 30. septembra. Srpski ministar vojni Blaznavac dodelio mu je Takovski krst sa dopuštenjem ruskog generala Černjajeva, pod čijom je komandom bio stacioniran kod Deligrada. Od Rusa je dobio Zlatnu medalju za hrabrost.

Foto: Wikipedia

Život Henrija

Henri je do svoje desete godine živeo je u Virdžiniji, SAD, a potom se seli u Edinburg kod ujaka, generala Donalda Grejama, na školovanje.

Vaspitavan u vojničkom duhu, sa velikim uticajem ujaka, karijeru je započeo sa 16 godina kao zastavnik u Indiji učestvujući u pobuni Sepoja 1857, međutim bio je ozbiljno ranjen i jedva preživeo.

Zatim odlazi u Italiju gde se bori na strani Garibaldija i kao poručnik 30. maja 1860. godine učestvuje u bici kod Klatafimija gde pobeđuju napuljskog kralja. Nakon neuspelih pokušaja da se osvoji Rim i istera papska vlast, napusta Garibaldija odlazi u Španiju na poziv Don Karlosa, pretendenta na presto gde kratko učestvuje u ratovima protiv Maroka.

Od početka 1861. vraća se u Ameriku gde ratuje na strani Konfederacije u Građanskom ratu stacioniran u Ričmondu, Virdžinija, gde je ranjen četiri puta. Posle sloma Konfederacije 1865. godine povlači se sa ostalim oficirima u Meksiko, gde služi caru Maksimilijanu sve do njegove egzekucije a zatim i francuskom caru Napoleonu III kome služi u Egiptu, gde se prvi put susreće sa Turcima.

Ratovi u Latinskoj Americi

Ratovao je i u Desetogodišnjem ratu na Kubi, u Brazilu i Argentini. Kad je započet Kritski ustanak 1869. ratovao je na strani Grka uspešno nagovarajući egipatske Kopte da pređu na stranu hrišćana i napuste tursku vojsku.

1878. Nastavio je vojevanja po svetu, ponovo na Kubi i u Španiji, kao i u britanskoj invaziji Nove Gvineje.

Pod stare dane Mekajver je živeo na relaciji Virdžinija – Engleska, prodajući morske plodove uz pomoć sina i kćeri.

Njujorčanin Ričard Harding Dejvis ga je 1906. godine uvrstio u šest najvećih plaćenika svih vremena napisavši knjigu „Šestorica koji su se usudili: Životi šestorice najvećih plaćenika“.

Izvor Glas javnosti
Takođe će vam se svideti

This website uses cookies to improve your experience. We'll assume you're ok with this, but you can opt-out if you wish. Accept Read More