Pripovedač savremene srpske proze predstavlja svoja dela u Španiji i Mađarskoj

Igor Marojević/Foto/Matija Krstić
151

Srpski pisac Igor Marojević čitalačkoj publici je poznat po svom petoknjižju, koje čine zbirka priča “Beograđanke”(2014) i romani “Dvadeset četiri zida”(1998, 20101), “Parter”(2009), “Prave Beograđanke”(2017) i “Tuđine”(2018).

Oni koji su čitali Marojevićeva dela, dodeljuju mu epitet jednog od najboljih pripovedača savremene srpske proze, a ukoliko još uvek niste imali priliku da se upoznate sa njegovim opusom, evo kratke “lične karte” pisca.

Igor Marojević (1968) je rođen u Vrbasu, diplomirao je Srpski jezik i književnost na Filološkom fakultetu u Beogradu. Do sada je objavio knjigu eseja, pet romana, tri zbirke priča… Prepoznatljiv je po koloritnom i živom načinu pripovedanja. Dobitnik je više književnih nagrada, među kojima su i “Károly Szirmai”, “Desimir Tošić”, kao i nagrada iz Fonda “Borislav Pekić”. Marojević je član Srpskog i Katalonskog PEN centra i jedan je od osnivača Srpskog književnog društva.

Osim domaće, rado ga čita i inostrana publika, njegova dela prevedena su i objavljena na nemačkom, engleskom, italijanskom, portugalskom, katalonskom, makedonskom, slovenačkom, mađarskom, ukrajinskom, češkom, poljskom, rumunskom, grčkom, danskom i bugarskom jeziku. 

Za portal Naši u svetu Igor Marojević otkriva gde postoji najveće interesovanje za njegovo stvaralaštvo:

“Najveće interesovanje je na Pirinejskom i Balkanskom poluostrvu, najbolje razumevanje na rodnom jeziku, što mi se čini i prirodnim. Osim ako veoma dobro poznaje jezik na koji je preveden, pisac sklon humoru, posebno crnom, ironiji, grotesci, cinizmu… može da doživi da mu bude objavljen prevod a da su pobrojane poetičke crte prenesene površno ili, čak, da nisu ni prenesene. U tom smislu mogu jedino da kontrolišem prevod svojih dela na španski i katalonski i, donekle, na slovenački i makedonski”, i otkriva gde je sve do sada predstavljao svoje knjige u inostranstvu:
“Bilo je toga u Španiji, Meksiku, Nemačkoj, Švajcarskoj, Rumuniji, Engleskoj, Mađarskoj, Austriji, celoj bivšoj Jugoslaviji bez Kosova, Ukrajini…”

Uskoro ga očekuju i promocije u Španiji i Mađarskoj. U Barseloni će 25. aprila publici predstaviti roman “Parter”. Ova priču o muško – ženskim odnosima, strasti i fetišima, prevedenu na španski, publikuje alternativna izdavačka kuća H2o iz Barselone, koja objavljuje dela iz savremene umetnosti i književnosti.

Odgovarajući na pitanje za naš portal, da li će  španska publika kroz ovaj roman u njemu možda
prepoznati literarnog Almodovara, Marojević objašnjava:
“Iako imam štagod zajedničko sa Almodovarom, mislim da bi me, u skladu sa običajem pojednostavljivanja recepcije dela iz malih kultura, više čitali kao književnog Kusturicu. No i pored sličnosti, valja znati za ogromne razlike, počev od toga što je Almodovar svoje prve radove potpisao u vreme movide, opšte progresivizacije španske umetnosti i društva tokom tranzicije, posle Frankove smrti, dok je “Parter” uglavnom smešten u tranzicioni srpski dvadeset prvi vek u kojem se sve meša sa svačim na pomalo dekadentan način.”

Takođe, u junu će u Segedinu predstaviti knjigu priča “Beograđanke”, što je prvo objavljivanje njegovog romana na mađarskom jeziku:

“Jeste prva knjiga, ali i dok su mi na taj jezik bili prevođeni samo zasebne priče, eseji ili odlomci romana, nastupao sam u okviru međunarodnih književnih festivala, u Pečuju i Segedinu. Mislim da će promocija u potonjem gradu biti zanimljiva i iz prethodnog segedinskog iskustva ali i onog, budimpeštanskog, gde sam sa drugim srpskim piscima prevedenim na mađarski nastupao na Sajmu knjiga prošle godine, kada je Srbija bila počasni gost”, kaže autor.

Pričajući o očekivanjima od predstojećih promocija, otkriva nam i kako inostrana čitalačka publika reguje na “srpsku tematiku” njegovih dela:

“Već znam da ću srazmerno više govoriti o našoj političkoj situaciji nego što inače govorim na
promocijama po Balkanu. Tamošnju publiku to najviše zanima. Postoji taj nezgodan aspekt stvaranja na malom jeziku gde je većina recepcije na nekom od velikih, kakav je španski, predodređenja pristupu književnosti kao sociologiji ili feljtonistici, bezmalo egzotici. S te ću se strane, iako ne govorim mađarski, osećati više kod kuće na promociji u Segedinu nego kod svoje bivše, barselonske kuće, gde će se promocija održati u Verdijevoj ulici, u kojoj sam živeo.”

Na pitanje da li ga u inostranstvu više čita naša dijaspora ili stranci, Igor kaže:
“Nemam pouzdanih podataka te vrste ali mi se čini da me ipak više čitaju stranci. Naravno, daleko od toga da sam srpski hitmejker u inostranstvu, nisam to čak ni u Srbiji, osim ako izuzmemo neverovatan komercijalni uspeh zbirke priča Beograđanke”.

D. Stupar
Dozvoljeno je preuzimanje teksta ili delova teksta, ali uz obavezno navođenje izvora i obavezno postavljanje linka ka portalu www.nasiusvetu.com

 

 

 

 

 

Izvor Nasiusvetu.com
Takođe će vam se svideti

This website uses cookies to improve your experience. We'll assume you're ok with this, but you can opt-out if you wish. Accept Read More