Vidovdan u Osnabriku: pomen na srpskom vojničkom groblju

Udruženje boraca JKV u Nemačkoj
178

Tradicionalnim molitvenim, komemorativnim i kulturno-umetničkim svečanostima, pravoslavna srpska crkvena opština u Osnabriku, Nemačka, proslaviće Vidovdan, u subotu 22.juna 2019.

Nakon liturgije koja počinje u 10 sati, u podne će biti održan opšti vidovdanski parastos na srpskom vojničkom groblju, a potom sledi vidovdanska svečana akademija na kojoj će predavanje održati glavni gost, vladika raško-prizrenski Teodosije Šibalić, najavljeno je iz osnabričke parohije.

Foto: SPC

Pravoslavna srpska crkvena opština u Osnabriku, da podsetimo, registrovana je 14. decembra 1959. kod nadležnog opštinskog suda i ove godine obeležava šest decenija postojanja. Deset godina kasnije osnovana je Eparhija SPC na tlu Nemačke.

Foto: SPC

Crkvena opština formirana je u gradu gde je tokom Drugog svetskog rata bio nemački nacistički logor.
Podsećanja radi, “Oflag 6 C” u Osnabriku bio je logor u kojem je u Drugom svetskom ratu bilo zatočeno više od 6.000 oficira i vojnika Jugoslovenske kraljevske vojske, smeštenih po barakama u grupi od po 20. Svaki zarobljenik je imao četiri kvadratna metra prostora opasanog bodljikavom žicom, stražarskim tornjevima i stražarima s mitraljezima uperenim “na gotovs.“

Udruženje boraca JKV u Nemačkoj

Ubrzo po prispeću ratnih zarobljenika sa prostora porobljene Kraljevine Jugoslavije, oficiri hrvatskog porekla su odvajani u poseban deo logora i ubrzo pušteni da idu kući. U “Oflagu6 C“ ostali su mahom oficiri Srbi i Jevreji. Pred kraj Drugog svetskog rata, kada je Hitler već uveliko gubio bitke na svim frontovima i njegova vojska se u rasulu povlačila sa bojišta po svetu, britanska avijacija se 6. decembra 1944. fosfornim bombama obrušila na taj logor zarobljenih jugoslovenskih kraljevskih oficira. Ubijeno ih je 116, šezdesetak je bilo ranjeno.

Kada su, potom Nemci počeli sa raseljavanjem preživelih, zarobljenike je kod Osterkapena ponovo bombardovala britanska avijacija. Tada je poginulo još 14 jugoslovenskih oficira.
Konačno, krajem rata, s proleća 1945. Britanci su oslobodili preživele jugoslovenske kraljevske oficire i vojnike.

Udruženje boraca JKV u Nemačkoj

U znak sećanja ne nevino pobijene, srpska antikomunistička emigracija raseljena po celom svetu, inicirala je podizanje srpskog spomen hrama u Osnabriku, koji je izgrađen 1966. godine.
Nedaleko od hrama je staro vojničko srpsko groblje, kao i groblje srpskih emigranata iz čitave Evrope.
Nemački protestantski pastor Fridrih Grisendorf, po završetku Drugog svetskog rata 1945.godine govorio je o o srpskim oficirima iz logora Osnbarik. Pastor je propoved održao u svom selu Everburg kraj Osnabrika, gde se tada nalazilo na hiljade srpskih zarobljenika.

Grisendorf je tada rekao:
“Naša zemlja je izgubila rat. Pobedili su Englezi, Amerikanci, Rusi. Možda su imali bolji materijal, više vojske, bolje vojskovođe. No, to je ustvari izrazito materijalna pobeda. Tu pobedu su odneli oni. Međutim, ima ovde među nama jedan narod koji je od svih pobednika izvojevao jednu mnogo lepšu, drugu pobedu. Pobedu duše, pobedu srca, pobedu mira i hrišćanske ljubavi”.
“Taj narod su Srbi. Mi smo ih ranije samo površno poznavali. Ali smo takođe dobro znali šta smo mi činili u njihovoj otadžbini. Ubijali smo na stotine Srba, koji su branili zemlju; za jednog našeg ubijenog vojnika, koji je inače predstavljao vlast okupatora-nasilnika. Pa ne samo da smo to činili, već smo sa blagonaklonošću posmatrali kako tamo na Srbe pucaju sa svih strana: i Italijani, i Mađari i Šiptari i Bugari i… Znali smo da se ovde među nama nalazi 5.000 Srba oficira koji su nekada predstavljali elitu društva u svojoj zemlji, a sada liče na žive kosture, malaksali i iznemogli od gladi. Znali smo da kod Srba živi verovanje da “ko se ne osveti – taj se ne posveti”, i mi smo se zaista plašili osvete tih srpskih mučenika”.

“Bojali smo se da će oni posle kapitulacije naše zemlje činiti s nama ono što smo mi njima činili. Živo smo zamišljali tu dramu i već smo u mašti gledali našu decu kako plove niz kanalizaciju ili ih peku u gradskoj pekari. Zamišljali smo ubijanje naših ljudi, silovanje naših žena, rušenje i razaranje naših domova. Međutim, kako je bilo? Kad su pokidane logorske žice i kada se 5.000 živih srpskih kostura rasulo slobodno po našoj zemlji, oni su milovali našu decu poklanjajući im bonbone, mirno razgovarali sa nama”.

“Srbi su dakle milovali decu onih koji su njihovu Otadžbinu u crnoj zavili. Tek sada razumemo zašto je naš veliki pesnik Gete učio srpski jezik. Sada tek shvatamo zašto Bizmarkova poslednja reč na samrtnoj postelji beše – Srbija! Ta pobeda je veća i uzvišenija od svake materijalne pobede! Takvu pobedu čini mi se, mogli su izvojevati i zadobiti samo Srbi, odgajeni u njihovom svetskom duhu i junačkim srpskim pesmama koje je naš Gete tako mnogo voleo…

R. Lončar

*Dozvoljeno je preuzimanje teksta ili delova teksta, ali uz obavezno navođenje izvora i obavezno postavljanje linka ka portalu www.nasiusvetu.com 

Izvor Naši u svetu
Takođe će vam se svideti

This website uses cookies to improve your experience. We'll assume you're ok with this, but you can opt-out if you wish. Accept Read More