Novi spot američke ambasade (Vi ste svet) o Borislavu Pekiću koji je svoj vek proveo u TUĐINI: “Odlaskom iz zemlje čupaju se KORENI”! (FOTO, VIDEO)

Fotografija iz 1964. godine Foto: wikipedia
286

Prošlo je 90 godina od smrti jednog od najznačajnijih srpskih književnika 20. veka, Borislava Pekića. Tim povodom je Fejsbuk stranica U.S. Embassy Belgrade objavila memorijalni video o njemu odajući mu priznanje kao čoveku borcu koji je bio posvećen stvaranju boljeg sveta za generacije koje dolaze.

“Neverovatna književna zaostavština Borislava Pekića, kao i njegova žilava borba za pravo svakog čoveka na slobodu mišljenja, predstavljaju veliki doprinos čovečanstvu i univerzalnim vrednostima koje se cene i neguju širom Sjedinjenih Država i u čitavom svetu”, navode na Fejsbuk stranici američke ambasade u Americi.

Video možete pogledati ispod:

Da podsetimo Borislav Pekić bio je romansijer, dramski pisac, filmski scenarista, akademik i jedan od trinaest intelektualaca koji su obnovili rad Demokratske stranke.

Rodio se u Podgorici, od oca Vojislava, visokog državnog činovnika u Kraljevini Jugoslaviji, tako da su od Borislavljevog rođenja do 1941. živeli u Starom i Novom Bečeju, Mrkonjić Gradu, Kninu i Cetinju. 1945. godine porodica se odselila za Beograd a nakon njegove emigracije u London 1971. jugoslovenske vlasti su ga smatrale personom non grata i niz godina su osujećivali izdavanje njegovih dela u Jugoslaviji.

Borislav Pekić kao zatvorenik, plakat za izložbu
Foto: wikipedia

Sudbina emigranta obeležila je mnoga njegova dela a to najbolje možda ilustruju ovi navodi:

““Svako ko je duže vremena živeo u geografskoj tuđini zna šta to znači. I koliko, čak i ako je dobar, život gubi ako se ne živi na pravom mestu, kada se živi izvan njega, kao što Englezi vele – out of place. A pravo je mesto uvek ono na kome smo porasli. Jer, od svoju tuđina na koje je čovek osuđen, najškakljivija je ipak sopstvena, I baš tu za povratniku iz tuđe u svoju zemlju, ako se ne vraćaju u mrtvačkom sanduku, nastaju neočekivane i bolne, no, sve u svemu, prirodne teškoće…”, napisao je davne 1989. godine i izrekao najgenijalne misli o životu van zemlje gde ste rođeni. (Iz pripovetke “Svirač iz zlatnih vremena” u okviru zbirke gotskih priča “Novi Jerusalim”)

Borislav i Ljiljana Pekić sa svojom kćerkom 1959. godine
Foto: wikipedia

“Odlaskom iz zemlje iz nje se čupaju koreni koji nas spajaju s poreklom, rodnim tlom, njegovom istorijom i sudbinom. U tuđem svetu ne nalaze odgovarajuću hranu pa venu. Puštaju se drugi. Ali, oni su lažni, veštački. To su pseudo koreni alibija. Korenje za priliku. Ono nas siti ali ne hrani. U međuvremenu staro korenje truli. Ako niste građani sveta, a malo je ko od nas rođen apatrid, gubitkom prvobitnog korenja gubimo i svaku realnu šansu za povratak. O, možemo se mi fizički vratiti, u svojoj zemlji još dugo živeti, pa i umreti, ali ništa više neće biti kao pre…”, piše dalje Borislav Pekić.

Foto: printscreen/youtube

Pekić je umro u 63. godini života od raka pluća u svom domu u Londonu, 2. jula 1992. godine. Kremiran je u Londonu, a njegova urna se nalazi u Aleji zaslužnih građana na Novom groblju u Beogradu.

Izvor Naši u svetu
Takođe će vam se svideti

This website uses cookies to improve your experience. We'll assume you're ok with this, but you can opt-out if you wish. Accept Read More