Otkriće istraživača, naučnika sa Bečkog univerziteta, u Atlanskom okeanu: DNK kao hrana za mikrobe

Foto: Marek Okon
60

Međunarodni istraživački tim na čelu sa naučnicima sa Bečkog univerziteta je pronašao u uzorcima sedimenta Atlantskog okeana više bakterija koje kao izvor hrane koriste DNK. Studija je objavljena u „Nature Microbiology“ i pruža nove uvide u biodiverzitet i funkciju mikroskopskog života okeana koji je u velikoj meri još uvek neistražen.

Mikrobi su u stanju da različite molekule iskoriste kao hranljive materije, između ostalog proteine i masti uginulih i trulih organizama. „DNK je u principu đubrivo. Sastoji se od lanca miliona molekula šećera i fosfornih i azotnih baza“, objašnjava mikrobiolog Kenet Vasmund, autor studije. Kada organizam ugine oslobađaju se vanćelijski DNK molekuli koji se potom nalaze u okruženju. Mikrobi koji razlažu ove i druge biološke molekule igraju značajnu ulogu u globalnim biogeohemijskim pocesima jer recikliraju organski materijal iz okeana i utiču na to koliko ugljen-dioksida dospeva u dno.

Foto: Matt Hardy

Okeani prekrivaju više od 70 odsto Zemljine površine, a sedimenti okeanskog dna predstavljaju životni prostor za hiljade vrsta mikroba. Većina ovih organizama je i dalje nepoznata. „Naša studija je identifikovala neke od tih mikroba i otkrila njihov način života. Mi smo istraživali da li i kako mikrobi koji žive na dnu okeana koriste DNK kao izvor hrane“, dodaje Vasmund.

Foto: Matt Hardy

Za potrebe studije prikupljeni su uzorci iz Bafinovog zaliva koji se nalazi u ivičnom moru Atlantskog okeana između Grenlanda i Kanade. Kako bi u uzorcima identifikovali mikrobe koji se hrane sa DNK istraživački tim je koristio niz eksperimentalnih, analitičkih i bioinformatičkih metoda. Naučnici su u laboratoriji hranili bakterije sa prečišćenom DNK koju su obeležili teškim atomima ugljenika. Prateći ugljenik otkrili su koje bakterije razgrađuju DNK. One poseduju enzime koji razlažu DNK na manje delove kako bi mogle da ih pojedu. Jedna od novootkrivenih bakterija ima posebno razvijen ovakav mehanizam. Naučnici su je nazvali „Izemoplasma acidinucleici“.

 

Izvor Naši u svetu
Takođe će vam se svideti

This website uses cookies to improve your experience. We'll assume you're ok with this, but you can opt-out if you wish. Accept Read More