Patrijarh srpski u zemlji ranih hrišćana (FOTO)

Foto/SPC
205

Poglavara Srpske pravoslavne crkve patrijarha Irineja i njegovu svitu juče je u Damasku, Sirija, na najsvečaniji način dočekao patrijarh antiohijski i sveg Istoka Jovan sa vladikama Antiohijske patrijaršije i hrišćanskim vernicima sirijske prestonice.
U Кatedrali Patrijaršije u Damasku, kako saopštava Informativna služba SPC, služena je svečana doksologija (molitvena dobrodošlica) povodom dolaska patrijarha srpskog Irineja i poslanstva Srpske pravoslavne crkve u zvaničnu posetu patrijarhu antiohijskom i svega Istoka Jovanu i drevnoj Antiohijskoj Patrijaršiji.

Foto/SPC

Podsećanja radi, U Novom zavetu piše da su se upravo u Siriji učenici apostola prvi put nazivali hrišćanima. Bila je to otprilike sredina prvog veka nove ere. U Bibliji se Damask pominje više od 60 puta, Antiohija oko 20, a Sirija, odnosno njene oblasti, oko 300 puta (teritorija biblijske Sirije je bila veća od današnje). U vremenima kada se spominje obuhvatala je, u grubim crtama, današnju Siriju, Liban i manje delova Turske i Iraka).
Sirija je važila za važno hrišćansko čvorište. Odatle su kretale misije u mnogobožački svet, širilo se hrišćanstvo, u njoj su živeli apostoli i vrcale su teološke rasprave, razvijale su se na plodnom tlu i gnostičke sekte, bujao je manastirski život, tamo su živeli mučenici i askete o čijem se podvižništvu vekovima posle pisalo i pričalo. Poznata i uticajna je bila tamošnja antiohijska teološka škola.
Posle svečanog dočeka i prolaska patrijarha Irineja i njegove pratnje ulicama Damaska, u Patrijaršijskoj Bogorodičinoj crkvi dočekali su ih patrijarh Jovan i vladike Antiohijske patrijršije predstavnici drugih hršćanskih Crkava, visoki državni funkcioneri, otpravnik poslova Ambasade Srbije u Siriji Milan Vijatović, ambasador Ruske Federacije Aleksandar Jefimov i ambasador Belorusije Jurij Sluka.
Patrijarh Jovan je poželeo gostima dobrodošlicu u “srce Crkve Antiohije”.
“Dočekujemo Vas pred praznik Vaznesenja Gospodnjeg (Spasovdan) i sećamo se reči Gospoda Isusa Hrista koji je apostolima rekao da će biti ‘s nama u sve dane do svršetka sveta’. Te reči odzvanjaju u našim srcima i ušima dve hiljade godina i upravo zahvaljujući tom duhovnom nalogu i znanju, hrišćani Antiohijske Crkve žive i opstaju sve ovo vreme, rekao je patrijarh Jovan.
Podsetivši na svoju posetu SPC oktobra pošle godine, patrijarh Jovan je rekao da Srpska crkva takođe živi na krvi mučenika, svetih i ispovednika koji su postradali u ime Gospoda Isusa Hrista, a isto će patrijah Irinej moći da vidi i tokom svoje posete Siriji “na licima naše dece i naših roditelja”.
“Molimo se zajedno za mir u ovoj zemlji, sa svim njenim sinovima i za dijasporu. Molimo se za sve one koji su oteti, a među njima i za našu braću, mitropolite Alepa – Mar Grigorija Juhana Ibrahima i Pavla (Bulosa) Jazigija, usred sveta slepog za njihov nestanak”, rekao je, između ostalog, patrijarh antiohijski.
Zahvaljujući se na dobrodošlici patrijarh srpski Irinej je izrazio zadovoljstvo što se nalazi “u središtu drevne, slavne i mučeničke apostolske Antiohijske Crkve, u gradu u kojem su učenici Hristovi po prvi put nazvani hrišćanima”.
“U Vama, Vaše Blaženstvo, u arhijerejima Antiohijske Crkve, u monasima, sveštenstvu i vernom narodu Vaše Patrijaršije, vidimo isti krst stradanja, progona, raseljavanja i mučeništva, koji je poznat našem narodu, a koji Vi iznova, pred celom Vaseljenskom Crkvom, danas sa trpljenjem nosite i slavu Vaskrsenja projavljujete. Prostorna, zemaljska razdvojenost nije ništa prema istini i veri koja ujedinjuje u Gospodu naše pomesne Crkve”, rekao je srpski patrijarh.

Foto/SPC

Po završetku dočeka u dvorištu Patrijaršijskog dvora i u samom dvoru priređen je prijem tokom koga su patrijarsi Irinej i Jovan blagosiljali verni narod i primali visoke ličnosti sabrane na dočeku. Informativna služba Antiohijske Patrijaršije navodi i da su se u prigodnom programu mogli čuti i pojaci i koji su pesme izvodili “na sirijskom i srpskom jeziku”.
Patrijarh srpski Irinej boraviće do 8. juna 2019. godine u zvaničnoj poseti Antiohijskoj crkvi i patrijarhu Jovanu. Tokom boravka u Siriji posetiće istorijske četvrti glavnog grada Damaska, kao i Manastir Sidnaju severno od prestonice, a obići će i nekoliko sela u „dolini hrišćana“ u blizini Homsa, kao i Manastir Svetog Belmana na sirijskoj obali.
Čuvenih hrišćana, da podsetimo, koji su od davnina živeli u Siriji ima puno. Među njima su Sveti Ignjatije Bogonosac, te pripadnici antiohijske škole među kojima je i sveti Jovan Zlatousti, zatim sveti Simeon Stolpnik koji je, prema Crkvenom predanju, živeo na stubu visokom 36 lakata (oko 18 metara), sve iz želje da se podvizava i osami. Umro je sredinom petog veka, a velika crkva sagrađena je oko stuba na kojem je živeo. U momentu kada je završena, 490. godine, bila je to najveća hrišćanska crkva u svetu. I danas je očuvana i nalazi se blizu sirijskog grada Alepa.
U mnogim delovima Sirije postoje još ruševine ili crkve iz četvrtog, petog, šestog veka nove ere i, u nekima od njih, značajne relikvije. Kućna crkva u Dura-Europosu smatra se najstarijom crkvom na svetu, sa najstarijim prikazom Hrista, iz drugog veka nove ere.
Kada je reč o relikvijama, u džamiji Omajada, u glavnom gradu Sirije, nalazi se, prema predanju, glava Jovana Krstitelja, dok se jedan od minareta zove Isusov minaret, jer muslimani veruju da će se, kada nastupi dan strašnog suda, Hristos tu spustiti.
U hrišćanskom delu Damaska nalaze se i obeleženi su: prozor preko kojeg je pobegao apostol Pavle, bežeći od ogorčenih Jevreja ljutih na njega što je postao hrišćanin, kao i kuća Ananija, ranog hrišćanina, koji je dočekao apostola Pavla u Damasku.. U Seidnaji je manastir posvećen Bogorodici u kojem se nalazi portret Device Marije koji je, po legendi, slikao sveti Luka. Zanimljivo je da su godinama u manastir dolazili hodočasnici i hrišćanske i islamske veroispovesti. Interesantno je takođe da se u mestu Malula, koje je pretežno naseljeno grko-katolicima, još uvek govori aramejski, jezik Isusa Hrista. Tu je i manastir svetog Sergeja, rimskog legionara koji je prešao u hrišćanstvo i stradao mučeničkom smrću, iz četvrtog veka.
U Siriji, kakva je bila do pre desetak godina, živelo je oko 10 odsto hrišćana. Samu hrišćansku zajednicu činili su, između ostalog: grko-katolici (melkiti), Grčka pravoslavna crkva, Sirijska crkva, Jermenska pravoslavna crkva, Rimokatolička crkva u Siriji, protestanti… Više od tri miliona Sirijaca, i hrišćana i muslimana, od 2011. godine je izbeglo iz Sirije.

R. Lončar

Dozvoljeno je preuzimanje teksta ili delova teksta, ali uz obavezno navođenje izvora i obavezno postavljanje linka ka portalu www.nasiusvetu.com

 

Izvor Nasiusvetu.com
Takođe će vam se svideti

This website uses cookies to improve your experience. We'll assume you're ok with this, but you can opt-out if you wish. Accept Read More