Srbi – sportski gastarbajteri i šampioni Evrope

Foto: printscreen/youtube
109

Tijana Bošković je najbolja odbojkašica, a Uroš Kovačević najbolji odbojkaš na svetu. Filip Filipović je najbolji vaterpolista na planeti. Novak Đoković je teniski šampion čovečanstva. Rukometaši braća Karabatić su ponajbolji igrači na Starom kontinentu i u svetu. Miloš Teodosić i Bogdan Bogdanović su nedavno proglašeni za najbolje košarkaše u Evropi. A Boganović je najbolji strelac minulog Svetskog prvenstva košarkaša.

Već stotinu godina naši sportisti odlaze na rad u inostrane klubove i timove. Na Starom kontinentu u posledne tri decenije u raznim vrstama sportova radilo je oko dve hiljade sportista i trenera. To su profesionalni igrači, treneri i selektori u evropskim fudbalskim, rukometnim, odbojkaškim, košarkaškim,vaterpolo, teniskim i atletskim klubovima.

U Rukomentom savezu Srbije tvrde da evropskim ligama učestvuje 145 rukometaša i rukometašica srpskog porekla. Najviše ih je u Rumuniji, Mađarskoj, Makedoniji, Francuskoj, Nemačkoj, Španiji, Portugalu i Skandinaviji.

Rukomet se u Srbiji profesionalno igra od 1966. godine. Bogdan Cvijetić je bio polovinom prošlog veka jedan od najboljih srpskih rukometaša. Napustio je rodni Beograd kao sportista i naredne četiri decenije u Švajcarskoj demonstrirao vrhunsku veštinu rukometa kao član mnogih uspešnih klubova. Može se reći da je ovaj Srbin formirao rukometni sport u Švajcarskoj. To su potom učinili naši igrači i treneri u Danskoj, Nemačkoj, Španiji i Italiji.

Naši igrači i treneri stekli ugled u svetu posle pobede na Olimpijadi u Minehnu (1972) i na Olimpijadi u Los Anđelosu (1984) kada su i krenuli masovno na privremeni rad u inostranstvo. Jedna od “zlatnih igrača” rukometaš Branilsav Pokrajac posto je internacionalni igrač i trener u Španiji, Nemačkoj, SAD, Egiptu i Kataru. Njegovim stopama krenuo je početkom 21. veka Đorđe Teodorović, koji je igrao za H.C. “Vöslauer”, Austrija, i SK “Bækkelagets”, Norveška, a trenira “ Oppsal Håndball” iz Osla.

Braća Karabatić, Luka i Nikola, su francuski državljani i prvaci sveta. Golman Goran Stojanović je bio vratar RK “Gumersbah”, a branio je i za “Rajn Nekar Leven”. Nekada najbolja rukometašica sveta Svetlana Kitić oprobala se i kao igrač i kao trener u Italiji i Francuskoj. Napadač Slađana Pop-Lazić je kao član “Meca” osvojila prvenstvo Francuske.

Igrači Bojan Beljanski, Momir Rnić, Mitar Markez nastupali su kao rukometaši u Gepingenu. Zoran Paša Đorđić internacionalnu karijeru gradio je i od 2007. do 2009. u nemačkom klubu HSV “Hamburg” (2007-2012). Bio je izuzetno uspešan trener RK “Veclar” iz Nemačke, u kom igra i njegov sin Petar Đorđić. Nenad Peruničić kao sjajni rukometaš nastupao je za nemačke klubove “Kil” (1997), RK “Magdeburg” (2001) i “ Valau-Masenhajm” (2004).

USPON NEMAČKE I DANSKE

Član šampionskog kluba “Borac” iz Banja Luke i rukometaš Velimir Petković napustio je teren u sezoni 1984/85. zbog bolesti. Odlazi u Nemačku da se leči, oporavlja i igra u Trećoj rukometnoj ligi. Kad se vratio u BiH 1988. godine postao je najmlađi trener u SFRJ. Sa “Borcem” je osvojio titulu prvaka Evrope 1991.
Nemci su Petkovića angažovali (1993) kao trenera muških i ženskih timova TSV “Scharnhausen”, HC “Wernau”, “Rintheim”, TSG “Oßweil”, HSG “Wetzlar” (1998), “Frisch” iz Gepeninga (2004-2013), “Eisenach” (2014) i “Fuchse Berlin”. Proglašen je za trenera 2005. godine u Nemačkoj. Kada je 2011. godine sa Gepingenom osvojio tron Evrope nemački novinari i navijači prozvali su ga “rukometna ikona”, “kult-trener”, “rukometni Feliks Magat”.

 

Velimir Petković Foto: Wikipedia

U nemačke timove Petković je dovodio naše rukometaše (Draško Mrvaljević, Nikola Manojlović, Petar i Draško Nenadić), koji su postali veliki svetski igrači.

Za našu rukomentnu reprezentativku Bojanu Petrović se u Kraljevini Danskoj 2004. godine govorilo da je „boginja lopte“. Kako i ne bi kad su Srpkinje uzdigle danski ženski rukomet na svetski nivo. Tada se prvi put u istoriji ženskog rukometa dogodilo da (klub “Slagels”) predstavnik Danske postane šampion Starog kontinenta. Potom je Bojana Petrović u Dansku dovela Maju Savić i Jelenu Erić («Kolding»).
Danas ženski rukometni tim Srbije čine, uglavnom, igračice iz dijaspore ( Tomašević, Pop Lazić, Cvijić, Levko, Stoiljković, Jovović). Uostalom, naš selektor i vođa nacionalnog tima, i muškog i ženskog, je dugogodišnji portugalski rukometni gastarbajter Ljubomir Obradović.
Ne treba zaboraviti da je trener Veselin Vujović, gastarbajter u Sloveniji, čiji je državni tim podigao na nivo evropskog prvaka.

NEBESKI IGRAČI

U tri odbojkaška evropska kupa u inostranim klubovima imamo čak 75 predstavnika – 62 igrača i 13 trenera. Nastupaju za 44 kluba u 17 zemalja (Italija, Rusija, Poljska, Turska, Francuska, Nemačka, Belgija, Azerbejdžan, Švajcarska, Austrija, Finska, Kipar).

Mladen Stanković je bio centralna figura odbojke u Norveškoj. Odbojkašica Milena Rašić je od devojčurka iz Prištine postala evropska šampionka klupske odbojke sa turskom “Vakifbankom”. Njeno mesto danas drži Tijana Bošković, takođe, sportski gastarbajter u Turskoj, ali i najbolja odbojkašica sveta. Turci je zovu “nebeska igračica”.

Na evropskom tržištu odbojke Srbi i Srpkinje se prvi put pojavljuju početkom sedamdesetih godina. Tada su treneri Sava i Laza Grozdanović vodili timove u Grčkoj. Petar Gedošević je bio trener muške odbojkaške reprezentacije Švedske, a potom (1970) i trener ženskog državnog tima u odbojci.

Odbojkaš Dragan Travica je za 15 godina igranja nastupao je u 11 klubova Evrope, najviše u Italiji. Iza njih su osamdesetih i devedesetih godina u klubovima širom Starog kontinenta igrali i radili Vladimir Bogojevski, braća Nikola i Vladimir Grbić, Žare Petrović i Dejan Brđović. Sa uspesima naša dva državna tima, odbojkaša i odbojkašica početkom 21. veka na Olimpijadi, Svetskom Kupu i Evropskom prvenstvu, porasla je i međunarodna potražnja za njihovim radom, odnosno nastupima u evropskim klubovima.

Na nemačkom tržištu odbojke proslavili su se Aleksandra Crnković, Marina Vujović (“Alba”, Berlin) i Nikola Rosić iz Fridrihšafena, koji je rođen je 1984. godine. Igrao je na mestu libera u reprezentaciji Srbije. Počeo je u “Partizanu”, igrao u “Budvanskoj rivijeri”, potom u “Merseru”, da bi potom zaigrao za nemački Fridrihšafen, sa kojim je osvojio 12-tu titulu prvaka Nemačke, a sedmu uzastopnu.

Među obojkašima isticali su se i Nikola Grbić, (Italija 1994-2014),Ivan Miljković, Aleksandar Atanasijević, Vlado Petković (“Vori Kapital”), Saša Starović (“Ural”), Marko Samardžić (“Aris”), Dragan Stanković (“Lube Maćerata”), Bojan Janić (“Jaroslavič”), Miloš Nikić (“Andreoli”), Nikola Kovačević (“Aris”).
Dvojica srpskih odbojkaša Ivan Miljković i Uroš Kovačević su zvanično 2012. i2019. godine proglašeni za “nebeske igrače”, najbolje odbojkaše sveta. Obojica su gastarbajteri. Uostalom, danas odbojkašku reprezentaciju Srbije čine naši “stranci” (Okolić, Kovačević, Petrić, Luburić, Lisinac, Majstorović).
Kod odbojkašica evropski ugled stekle su Branka Sekulić, Maja Simanić, Maja Ognjenović (“Ezačibaši”), Jovana Stevanović (“Pomi Kazalmađore”), Bojana Živković, Silvija Popović (“Volero Cirih “),Stefana Veljković i Šveđanka srpskog porekla Aleksandra Lazić. Kao treneri poznati su, na primer, Zoran Terzić, (“Dinamo”, Moskva i “Volero Cirih”), Aleksandra Crnković i Marina Vujović (“Alba”, Berlin).

SRPSKI DELFINI

I gotovo čitav državni tim Srbije u vaterpolu čine naši vaterpolisti iz inostranstva. U Evropi ima oko 45 vaterpolista i trenera. Najviše ih je u Italiji (10), Španiji (6), Rusiji 3). Od kako je državni tim Jugoslavije 1968. godine osvojio svetski vrh, od tada srpski igrači i treneri masovno odlaze na privremeni rad u inostranstvo. Svetski šampion Dejan Dabović je, na primer, plivao za „Mesinu“ na Siciliji, koju je od Treće lige doveo u prvu ligu (1991). Njegov naslednik golman reprezentacije Aleksandar Šoštar bio je na privremenom radu u VK „Posipipo“ (1992) i VK „Barcelona“ (1996). Igor Milanović je igrao za „Romu“ i „Kataloniju“ (1995).

Srpski vateropolisti u Nemačkoj

U 21. veku srpski šampioni su kao gastarbajteri potpuno osvojili Evropu. U inostranstvu su igrali: G. Pjetlović (“Oradea”), Gocić (“Solnok”), Ćuk (“Eger”), Nikić (“Galatasaraj”), Aleksić (“Solnok”), Rađen (“Olimpijakos”), D. Pjetlović, Filipović i Prlainović (“Pro Reko”).

I kada je državni tim Srbije 2017. godine, osvojio treće mesto na Svetskom prvenstvu u vaterpolu, bio je sastavljen od 13 igrača iz dijaspore. U Italiji su bili i Mandić, Soro, Vico,Gogov, Obradović, Drašović. U Rusiji su neko vreme bili D. Pijetlović, Rađen i Subotić. Od trenera Vujasinović je bio u Italiji, Novoselac i Vuksanović u Nemačkoj, Blažević u Španiji.

Na nemačkom sportskom tržištu vaterpola u Berlinu zapaženu ulogu imala su dvojica Srba. Prvi je bio Nebojša Novoselac, trener berlinskog kluba “Wasserfreunde Spandau 04“, a drugi je bio igrač Petar Marković. Novoselac je posle 13 godina u “Partizanu” i devet godina u srpskoj reprezentaciji nakon Olimpijskih igara 2008. u Pekingu digao sidro i napustio Srbiju.

“Imao sam ugovor do 2012. godine sa Vaterpolo svaezom Srbije. Ponuđena mi je univerzitetska selekcija, jer je bilo vreme da se osamostalim. Odlučio sam se za Nemačku i zbog porodice. Ali jedno znam: kad god je svako radio svoj posao bili Srbi smo najbolji” – tvrdi Nebojša Novoselac.

Vaterpolista Nebojša Novoselac

Vaterpolista Petar Marković bio je njegov igrač, koji je igrao je u šampionskom timu “Špandau” iz Berlina. U evropskoj Ligi šampiona Marković i berlinski klub su se 2013. godine susreli sa Beogradskim „Partizanom“. Kada je na čelo kluba “Šalke 04” kao trener došao Petar Kovačević, Srbin iz Crne Gore, u klubu je trenirao dvojicu uspešnih srpskih vaterpolista – Nikolu Dedovića i Marina Restovića.

I mladi srpski igrači postaju vaterpolo gastarbajteri, jer je Milan Radović igrač reprezentacije Švedske, a pomenuti Petar Marković u šampionskom timu “Špandau” iz Berlina. U međuvremenu, vratio se u VK “Partizan”, zaigrao je za reprezentaciju Srbije i na Evropskom kadetskom prvenstvu 2018. godine u bugarskom gradu Burgasu osvojio peto mesto.

UČITELJI KOŠARKE

U Evropi “rade” 112 srpskih košarkaša, 22 košarkašice i 11 trenera. Goran Huskić, Nikola Radičević i Nemanja Nedović su bili u Španiji, Stefan Jović u Nemačkoj, Dušan Đorđević i Raško Katić su u Belgiji. Miloš Teodosić ,krilo i Aleksandar Đorđević, trener su i Italiji. U Slovačkoj je bio Svetozar Stamenković, a Uroš Nikolić u Švajcarskoj. Oni postižu zapažene uspehe.

Poslednjih godina najveća koncentracija naših igrača pod koševima je u Grčkoj, Turskoj i Nemačkoj. Košarkaši “Bajerna” postali su novi šampioni Nemačke 2018. godine, nakon što su u petom meču finalne serije plej-ofa savladali “Albu” kao domaćini sa 106:85 za konačnih 3:2 u pobedama.

“Izabranici trenera Dejana Radonjića su rutinski održavali prednost i pobedili. U pobedničkom timu istakao se Nihad Đedović sa 19 poena.Vladimir Lučić je imao 12, a Stefan Jović pet poena uz šest asistencija”.

Ovako je glasila sportska vest koja je pre dve godine obišla Nemačku, Evropu i svet. Poenta ove informacije bila je: “Ovom pobedom tim Dejana Radonjića je obezbedio plasman u Evroligu sledeće sezone”.

Trener Dejan Radonjić, naslednik učitelja košarkaša Svetislava Pešića, čim je došao iz šampionskog tima “Crvene Zvezzde” iz Beograda u Minhen, preneo je šampionsku titulu u KK “Bajern”. Tako je nastavljena srpska tradicija u nemačkom sportu, po kojoj su naši treneri i košarkaši šampioni Nemačke.

Foto: Wikipedia

U Nemačkoj su nastupali srpski košarkaši Luka Mitrović (“Bamberg”), Milan Mačvan (“Bajern Minhen”), Stefan Peno (“Alba”), Đorđe Drenovac (“Miteldojčer”), Nemanja Jaramaz i Sava Lešić (“Etinger”).
U “Bajernu” je bio i Aleksandar Đorđević kao trener, ali je dobio otkaz. Košarkaš Saša Obradović je nastupao prvo kao igrač za „Albu“ iz Berlina (1994-1997), gde ga je trenirao Svetislav Pešić i KK „Keln“ (2001-2005). U nemačkom klubu je postao trener i vodio ga uspešno do 2008. godine i osvojio šampionat Nemačke.

Nešto stariji gospodin Miodrag Radomirović iz Miločaja rodom (1951) od 1989. godine imao je trenerske angažmane u Nemačkoj (SV “Brackwede” Bielefeld, “Hannover Flyers”, Ludwigsburg, MTV “Gießen”, BG “Hagen”, GHP “Bamberg”, TSV “Breitengüßbach”). Radomirović je osnivač Košarkaškog evropskog prvenstva srpske dijaspore, kao takmičenja amaterskih i profesionalnig timova sa Starog kontinenta.
Prvi turnir je održan 1997. godine u Bilefeldu. A naredni u Roterdamu, Hamburgu, Parizu, Minhenu, Malmeu, Cirihu, Dizeldorfu, Getebrogu, Londonu, Beču, Stokholmu i Banja Luci. Pobednici i šampioni srpske Evrope u košarci bili su klubovi “Jugo Balkan”, “Nikola Tesla”, “Beli orlovi”, Ujedinjeni Srbi”, “Veseli Šumadinci”, “Sinđelić”, Basket Srbija”, “Kosovo Knin”, “Basket 2000”.

Naši evropski treneri i učitelji košarke Željko Obradović, Svetislav Pešić, Duda Ivković i Marina Maljević višesturki su državni, evropski i svetski šampioni sa svojim klubovima i državnim timovima sačinjenim od srpskih igrača i igračica.

U tenisu imamo 23 internacionalna takmičara iz Srbije i Srbe rođene u rasejanju (Aleksandra Krunić iz Rusije, Andreja Petković, reprezentativka Nemačke, Kristina Mladenović, član državnog tima Francuske i pobednik u parovima na “Australija opet” 2020. godine).

U atletici imamo desetak gastabajtera i šampiona (Kristina Vukičević u Švedskoj), a u rvanju je jednog (Petar Kokotović).

Kako u sportu, kao i u životu, na mladima svet ostaje, tako su i naši omladinci Tamara Strainović, članica karate škole “Beli orao”, iz Colikofena i David Hašted-Stojanović, borac tekvandoa iz Hamburga, zvanični prvaci Nemačke, Evrope i sveta.

Marko Lopušina

Izvor Naši u svetu
Takođe će vam se svideti

This website uses cookies to improve your experience. We'll assume you're ok with this, but you can opt-out if you wish. Accept Read More